Strona główna » Liceum » Język polski » średniowiecze


W obronie Kreona na podstawie "Antygony" Sofoklesa.



Poprzednia praca: Przyznaje rację... Antygonie
Następna praca: Czy średniowieczni bohaterowie mogą być wzorcami do naśladowania w dzisiejszych czasach?



Treść: Każdy człowiek pragnie być wolny, móc samemu decydować o swoim życiu, postępować według własnej woli i własnego uznania. Niestety nie zawsze jest to możliwe. Na świecie powstało wiele praw i nakazów, które ściśle określają, co możemy robić, a czego nam nie wolno. Prawa te, stworzone przede wszystkim przez władców, miały zapewnić porządek w państwie, a zarazem zapobiec odsunięciu rządzących od władzy. Ludność nie zawsze zgadzała się z narzucanymi jej prawami, dlatego często dochodziło do różnych konfliktów.
Istniejąna świecie jeszcze inne prawa - boskie, religijne. Czasem te prawa - ziemskie i boskie - pokrywają się. Ale co się dzieje, kiedy występuje miedzy nimi konflikt? Które jest ważniejsze?
Spór między jednostką-obywatelem (Antygoną) i państwem (Kreonem) jest ponadczasowy i może zdarzyć się w każdym państwie i w każdym czasie. W "Antygonie" pokazano konflikt racji boskich i ziemskich oraz uczuciowych i rozumowych, i jest to spór o powinność człowieka wobec prawa boskiego (które ważnośc swą zachowuje całą wiecznośc) , jakim jest koniecznośc pochowania człowieka po śmierci, a nakazem podporządkowania się władzy, która właściwie trwa tyle, ile dana osoba rządzi, czyli nieporównywalnie krócej. Pierwsze z nich reprezentuje Antygona, która kieruje się bożymi i ludzkimi prawami, a przedstawicielem drugiego - ziemskiego, państwowego - jest Kreon. I to właśnie według mnie on zasługuje na pochwałę i obronę.
Nie można bowiem nie przyznać pewnej racji słusznościom Kreona. Król uważa , że po bratobójczej wojnie potrzebny jest w państwie spokój. Bezrząd i anarchia mogą stać się przyczyną upadku. Pracowity król jest w Tebach zastępcą bogów, uprawniony do wydawania rozkazów w imię bogów oraz utożsamiany jest z państwem "Czy nie uchodzi państwo na rzecz władcy?". Władca nie może przecież cenić wyżej najbliższych od ojczyzny i dlatego powinien ukarać zdrajcę. Polinejkes sprowadził przecież wojska, które miały zniszczyć Teby. Uważa on go za zdrajcę ojczyzny, czyli wroga, dlatego zakazuje grzebania jego zwłok. Nawet po śmierci nie może on być potraktowany na równi z obrońcą. Kara ta, miała według Kreona, odstraszać także przyszłych buntowników.
Antygona, mimo iż miała racje moralne, jako obywatelka postąpiła niewłaściwie, lekceważąc ustanowione przez władcę prawo państwowe. A w oczach Kreona dopuściła się zuchwalstwa. W tamtych czasach kobieta nie mogła dyktować praw, a także lud nie miał wpływu na postępowanie króla. Nie można było więc tolerować buntu, a niedopełnienie obietnicy ukarania winnych rzuciłoby na króla złe światło, jako na niesprawiedliwego władcę.
Kreon kierował się troska o losy państwa, chciał swoją decyzją przeciwdziałać osłabianiu jego potęgi przez ludzi szkodzących mu, rozgraniczyć zasługi dla ojczyzny i czyny wymierzone przeciwko niej. Jako młody i niedoświadczony władca nie uwzględnił istniejących i przestrzeganych praw obyczajowo-religijnych, z którymi jego rozkaz pozostawał w sprzeczności. Mógł jednak swój cel osiągnąć inaczej, zachowując autorytet własny, nie powodując konfliktu z otoczeniem. Mimo to i tak popieram jego zachowanie.
Każdy człowiek powinien przestrzegać bowiem praw regulujących życie w państwie, gdyż inaczej zapanowałby chaos, a swe zastrzeżenia zgłaszać w ustalony sposób. Nie wolno postępować jednak samowolnie w ramach obowiązującego porządku prawnego.
Władca Teb kierował się dobrymi pobudkami - liczyło się dla niego dobro państwa, chciał ukarać przejaw zdrady ojczyzny, przestrzec przed podobnymi czynami w przyszłości. Wynosił on dobro ojczyzny ponad miłośc do najblizszych, co chyba można podziwiać, a także nie chciał dopuścić do anarchii w państwie i utraty autoryetu. Jako władca miał więc prawo wydawać prawa obowiązujące obywateli, a jeżeli ktoś tego nie przestrzegał musiał ponieść konsekwencje swoich czynów. Według Kreona ludzie szanujący państwo zasługują na najwyższe godności i uznanie, natomiast godzący w jego interesy - powinni być usunięci ze społeczeństwa. Chciał więc inaczej potraktować obrońcę - Eoteklesa i zdrajcę - Polinejkesa.

Kierował się on troską o dobro państwa, ale w ten sposób stał się w mniemaniu ludzi - despotą. Nie mógł jednak kierować się emocjami i osobistymi doznaniami. Nie mógł, a raczej nie chciał i bał się. Stałby się wówczas w oczach poddanych słabym władcą, który uległ kobiecie. Władca Teb wiedział, że nie może ułaskawić Antygony, nawet jeśli rozumiał jej boł, cierpienie i miłość do brata. Nastąpił między nimi wyraźny konflikt interesów ,w którym zadna ze stron nie chciała zrezygnować ze swojego zdania, chciała zostać wierna swoim ideałom. W tej rywalizacji Kreon chciał pokazać mieszkańcom, że tylko patriotyczne postępowanie zasługuje na chwałę, a osoby, które za życiu zwrócą się przeciw ojczyźnie - skończą marnie. Dlatego Kreon, choć miał szlachetne intencje, za popełnione błędy poniósł karę, tracąc swych najbliższych.
Podsumowując te rozważania, uważam iż w sporze między Antygoną a Kreonem, to właśnie Kreon miał rację. Dążył on bowiem do szczęścia całego społeczeństwa, w przeciwieństwie do Antygony, która chciała uzyskać jedynie dobro swoje i najbliższych. Niestety ta rozgrywka skończyła się tragicznie dla obu z nich, a losy bohaterów ukazują nam, że łamanie zarówno boskiego , jak i państwowego prawa, może sprowadzic na ludzi nieszczęscie.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 85111 , autor: tom , Ocena: 7683.67

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu W obronie Kreona na podstawie "Antygony" Sofoklesa.

Między złem a poczuciem skruchy - przeżycia Francoisa Villona zapisane w "Wielkim testamencie".
Średniowieczne formy teatralne. Wymień i scharakteryzuj.
Wizerunek Boga w epoce średniowiecza
Wobec Boga i świata: modele postaw w utworach średniowiecznych
Schizma Wschodnia (1)
Czy wzorce osobowe średniowiecza mogą być atrakcyjne dla współczesnego człowieka? W odpowiedzi wykorzystaj charakterystykę i ocenę średniowiecznych bohaterów.
Wzorce osobowe epoki średniowiecza odbiciem idei epoki.
Wizerunek Bolesława Chrobrego w kronica Galla Anonima jako ideał władcy!
Wzorce parenetyczne
Wizja piekła w świetle różnych tekstów kultury
Wzory ideowe epoki średniowiecza
O budowaniu nastroju w tekście literackim, na podstawie fragmentu "Pana Wołodyjowskiego"
Współczesny rycerz - jak go sobie wyobrażasz
Wszystkie daty z histori od 622 do 1370
Wymyśl współczesną legendę.


Losowe teksty z tej samej kategorii

Wypowiedż Antygony, która tłumaczy swój czyn.
Przyznaje rację... Antygonie
Jacy byli nasi średniowieczni przodkowie? – charakterystyka zbiorowości na podstawie polskiej literatury średniowiecznej.
Czy po spotkanie z literatura i sztuką średniowiecza jest to wciąż dla Ciebie epoka mroku i zacofania?
Dzieje Tristana I Izoldy (1)
Ideały średniowieczne. Czy byłyby potrzebne dzisiaj?
Cechy poetyki w średniowieczu
Świat średniowieczny
Czy mechanizmy demokratyczne sprzyjają poczuciu odpowiedzialności za państwo czy demoralizująobywateli?(Grecja)
Jak ludzie średniowiecza wyobrażali sobie śmierć i jakie odczucia, skojarzenia, refleksje ona w nich wywoływała?


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Język polski
Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 7683.67.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-04-12 08:52:45
⇒Czytano: 85111
Autor: tom


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: